Sarah Dianne Wouters is moeilijk in een hokje te plaatsen. Ze werkt als beeldend kunstenaar en houdt zich fel bezig met maatschappelijke ontwikkelingen. Tijdens haar studies kwam ze in aanraking met uiteenlopende materialen en technieken. Een fase van experiment, tot ze een discipline vond waarin haar mening volledig tot zijn recht kwam: collages.


Paspoort:

Naam: Sarah Dianne Wouters

Geboortedatum: 02/04/1993

Geboorteplaats: Lommel

Opleiding: Fashion Design – Hogeschool voor de Kunsten Utrecht

Hobby’s: Dagdromen en experimenteren met creativiteit

Via vervormingen van het lichaam toont Sarah haar visie. Op die manier geeft ze een eigen draai aan heersende idealen.

Shortstory:

Sarah is geboeid door maatschappelijke ontwikkelingen. Via vervormingen van het lichaam geeft ze een eigen draai aan heersende idealen. Als je Sarah ontmoet merk je al snel dat ze lak heeft aan deze ideaalbeelden. Je ziet een fitte jongedame. Ze heeft niet bepaald een afschuw voor trends op het vlak van mode en design. Maar voor haar hoeft niet alles rond een perfect lichaam te passen. En wat is trouwens perfect? Dat is de vraag waar Sarah zich in haar huidige collectie rond buigt.

Hoe ben je begonnen met je collages?

Ik heb altijd al een creatieve microbe gevoeld, maar ik wist nooit hoe ik mezelf kon uiten. Mode speelde een belangrijke rol, maar in geen enkele discipline durfde ik me volledig te laten gaan. Na mijn middelbare opleiding heb ik een heel zoekende fase doorlopen. Ik studeerde interieurvormgeving en daarna textielontwerp in Gent. In beide richtingen kon ik me niet 100% vinden. Gelukkig leerde ik wel om met verschillende materialen en technieken te werken. Uiteindelijk koos ik explicieter voor mode. Ik begon een studie als styliste in Amsterdam. Ik volgde deze opleiding een jaar lang, met succes, maar mijn drang naar het creërende aspect bleef groeien. Tijdens lessen tekenen en schilderen moest ik collages maken. Eindelijk had ik het gevoel echt kunst te kunnen realiseren waarin ik een verstaanbare boodschap mee kon geven. Aan het einde van mijn jaar in Amsterdam waagde ik de grote sprong. Ik nam deel aan toelatingsproeven aan de Hogeschool van de Kunsten in Utrecht en nu volg ik er een opleiding Fashion Design. Dit geeft me de kans om mijn collages te vertalen naar mode gerichte werken, en andersom. Hierbij beschouw ik mijn collages niet als tussenweg, maar als onderdeel van een bredere collectie. Ik leg me erop toe om de kennis die ik heb opgedaan te vertalen naar grotere werken en collecties.

Een hele weg afgelegd, hoe kijk je daar nu op terug? 

Dat is een understatement! Ik heb de afgelopen jaren vaak gefrustreerd rond gelopen, dat ontken ik niet. Maar ik ben dankbaar voor de ervaringen die ik heb opgedaan. Ik kijk met een warm hart terug naar mijn jaren in Gent, want zowel op professioneel als op sociaal vlak heb ik enorm veel van deze stad geleerd. Ik heb er mijn eerste stappen in het creëren gezet. En ik kijk graag terug op deze periode als een fase van ontdekking en experiment.

Ik denk niet dat ik ooit het plaatje mode-ontwerpster op mij zal nemen. er zijn meer uitingen dan mode alleen om mensen aan het denken te zetten.

Dat is positief! En de toekomst, durf je daar plannen voor te maken?

Ik blijf het liefst aan afzonderlijke projecten werken. Door steeds verschillende opdrachten aan te nemen leer ik andere kunstenaars en hun disciplines kennen. Dit blijft een boeiende leerschool en het zijn leuke ervaringen om mee te nemen. Ik denk niet dat ik ooit het plaatje mode-ontwerpster op mij zal nemen. Daarvoor ben ik te fel bezig met de maatschappij. Ik vertrek liefst vanuit een gevoel of reflectie. En er zijn meer uitingen dan mode alleen om dit over te brengen. Ik wil mensen aan het denken zetten en stil laten staan bij bepaalde thema’s. De middelen om dat te doen wil ik steeds op de boodschap afstellen.

Dat is een mooie visie. Zijn er al kunstenaars of mensen waarmee je samen werkte die jou inspireerden?

Ik neem niet snel een voorbeeld aan één bepaalde ontwerper of kunstenaar. Ik kijk eerder naar verschillende stijlen en totaalplaatjes om mij te laten inspireren. Via het internet of tentoonstellingen kom ik op ideeën. De tentoonstelling Monsters of Fashion in Parijs is me wel bijgebleven. Hier zag ik hoe mode dienst kan doen om een boodschap over te brengen. Niet de draagbare variant van mode, maar mode als klankbord.

Beetje bij beetje groeide mijn collectie uit tot wat het nu is. Een ode aan de imperfectie.

Als ik de beelden van die tentoonstelling bekijk zie ik ook veel reflecties op schoonheidsidealen, heeft dit je huidige werk beïnvloed?

De tentoonstelling was een aanmoediging om me in mijn werk meer over die vraag te buigen, maar zeker niet de enige. Zoals veel meisjes ben ik altijd bezig geweest met schoonheidsidealen. Ik heb al op vrij jonge leeftijd voor mezelf kunnen uitmaken dat je steeds je eigen versie hiervan kunt creëren. Daar ben ik heel blij om. Ik heb geen ambitie om in maatje 36 te passen. En ik kan me moeilijk herinneren dat ik die ambitie ooit heb gehad. Ik vind het wel belangrijk om er een gezonde levensstijl op na te houden. En ik voel me natuurlijk een pak beter als ik fit ben. Maar hoef ik daarom als een konijn te leven? Volgens mij niet. Sinds ik Monsters & Fashion zag ben ik wel bewuster gaan omspringen met mijn visie. Ik zocht naar manieren om mijn idealen te uiten en ik ben op zoek gegaan naar inspirerende individuen om te volgen. Zo heb ik enorm veel bewondering voor plus size modellen. Zoek op Instagram zeker Ashley GrahamMyla Dalbesio & Candice Huffine eens op! Ik ben ook geboeid door vergrijzing in de mode. Een verouderend en dus veranderend lichaam en de inspirerende manier waarop sommigen daarmee om gaan vind ik heel mooi. De blog Advanced Style van Ari Seth Cohen en icoon Iris Apfel vormen op dat vlak een inspiratiebron. Beetje bij beetje groeide mijn collectie uit tot wat het nu is. Een ode aan de imperfectie.

Fashion


De volledige collectie en verkoopinfo vind je op de website: Sarah Dianne Wouters